Tekkeltje in de maak

Mijn vorige blog ging over Tekkeltje, nu wat foto's van het maken / ontstaan van Tekkeltje.

Zijn papa:

zijn mama:

Dat was mijn uitgangspunt, daar moest hij op lijken.. Britt wilde graag een tochttekkel als knuffel maar dat vond ik zelf wat te heftig dus een pup!

De kop, zonder oren, ogen, neus en mondje.

Zijn lijfje met spelden in zijn ruggetje, hij moest nog wat vulling hebben.

Zijn punt billetjes en het staartje, ja ja het kan kwispelen!

Zijn mooie strik en oor! De neus en mond had ik al met borduurgaren gemaakt. Dat witte is trouwens de hoes van mijn naaimachine.

Zo moest het oortje komen... Een oplossing zoeken dus......

Het oog, kijk vooral naar het oor, de oplossing vast naaien met borduurgaren! Bedankt Omi voor de tip!

Het volledige koppie even in beeld.

En nog een keer het resultaat met alles erop en eraan!

Doe alvast een zonnebril op voor de volgende entry, ik ben een heftige trui aan het maken voor mezelf!

truien en kleine hondjes

Mijn petekindje heeft haar arm gebroken, iets wat niet goed uitkwam vooral niet wat betreft kleding.
Want een gips pootje is dik, kleding (vooral voor kinderen) heeft over het algemeen geen brede mouwen.

Dus omdat Omi druk was met een pyama werd mij gevraagd twee shirts te maken met een raglanmouw.
Nu heb ik zelden kleding gemaakt want ik pruts liever, oh wat vond ik dit eng! Vooral omdat het niet voor mezelf is maar voor mijn Petekind, die de mooie kleding van Omi is gewend. Gelukkig had mama het patroon vaker gemaakt en had zij alles al geknipt (fijn hoor).

Hieronder de fotootjes van de truitjes model komt van een Ottobre:

Ik heb bijna alles op de locker gedaan, daar had ik flink wat hulp voor nodig want ik ben best bang voor het apparaat. Het hakt er meteen een stuk af en voor ik het weet ben ik een beetje dom aan het doen en zijn de poppetjes aan het dansen. De applicaties komen simpel van de Action :D.

Nu het wondere verhaal van een eenzame tochttekkel:

Zoals jullie eerder konden lezen in mijn blog heb ik een tochttekkel gemaakt, deze was erg eenzaam en kreeg ook geen aandacht meer van mijn katten. Omdat mijn zus het verzoek had gedaan er 2 voor haar te maken was ik druk in de weer met twee tochttekkels, 1 meisje net als die van mij en 1 jongetje voor de afwisseling.

Toen ze klaar waren mochten ze naar mijn huis (ik naai bij mijn moeder lekker gezellig). In de nacht hoorde ik wel wat gerommel maar niet iets waar ik van wakker lag. Toen de tochttekkels mee mochten naar België ging het jongetje en mijn meisje heel hard huilen. Ik vond dat vreemd maar legde uit dat het jongetje een missie had, de voordeur van mijn zus bewaken zodat er geen kou naar binnen kon, dit snapte het jongetje en ging vrolijk mee. Toen ik in de avond terug uit België kwam liep het meisje van mij naar me toe, "ohhh baasje ik geloof dat er wat in mijn buikje zit" zei ze. Verbaasd dat ik was ging ik kijken, ik zag een dik buikje, na een maandje druk in de weer met de naaimachine was het puppy tochttekkeltje geboren. Net op het moment dat mijn Petekind haar arm brak. Om mijn petekind te troosten vroeg ik wat voor een naam ik de puppy moest geven. Resoluut antwoordde ze "Tekkeltje!" Prima, omdat Tekkeltje steeds aan het bibberen was heb ik wat dekjes gemaakt.

Hieronder een super fotoshoot al zeg ik het zelf ;)

Daar is Tekkeltje met een mooi geel dekje

Tekkeltje vanaf boven

mijn nieuwe labels! Schapen zijn cool!

Tekkeltje met een dekje met Takkie erop van Jip en Janneke

Tekkeltje staat alleen (de twee poten komt omdat haar papa en mama ook maar 2 poten hebben, zo kan ze later als ze groot is optimaal de tocht tegen gaan)

 Op haar bipsje uiteraard een label (geen enkel dier heeft hierbij blijvende schade opgelopen)

Tekkeltje staat graag in de belangstelling

dekje 2 met haar eigen naam in glimglim letters

En nog een keertje

een lente dekje omdat het zoveel vrolijkheid brengt

vrolijk vrolijk vrolijk

Tekkeltje vindt hem ook vrolijk

de bevestiging, zodat het dekje meerdere malen gedragen kan worden.

En toen was het drama compleet op de laatste dag viel Tekkeltje van het bureau omdat ze zooooo enthousiast was dat ze naar mijn Petekindje mocht. Poot gebroken hm, hm. Lekker handig.

Maar het is een doerak, ze ging meteen de tuin ontdekken bij aankomst:

 Bij het nieuwe baasje, dit is de pyama waar ik eerder over schreef in deze post.

 ff plassen was zo'n lange rit

WHAAA wie is dat! Oh hoi Gizmo wat ben je eng groot

 Broodje van de vogeltjes op eten, knap met een gebroken poot zo hoog kunnen klimmen

 Kipjes lekkerrrrrrr

 Bah het is een soepkip!

Tekkeltje is natuurlijk in de "buik gemaakt" nu heb ik daar wel foto's van maar die komen een andere keer ;)



Nieuw jasje

Omdat ik de boeken een beetje saai vond, heb ik het een en ander aangepast.
Ik wilde eigenlijk een eigen foto als achtergrond maar ik ben niet goed in het bijsnijden van foto's en het formaat. Dus een mooi alternatief gevonden.

:)

Dromen

Soms vind ik het leuk om mijn fantasie totaal zijn eigen gang te laten gaan, geen grenzen, geen beperkingen.
Dat kan een erg leuk eindresultaat opleveren kan ik uit ervaring zeggen.

Als ik niet kan slapen denk ik altijd aan veel sneeuw, ik ben dan in een tent met houtkachel. Gewoon omdat het kan, back to the basics. Lekker idee, erg rustgevend en slaap dan ook altijd zo in.

Maar nu is mijn hoofd echt weer totaal op hol geslagen, ik wil een houten huis, met een ouderwetse stoof.
Een ouderwetse keuken, gewoon lekker terug naar vroeger.

Onder het huis zit een stenen garage, als daar nu een glaswand in komt... Dan kan ik daar gaan naaien en houtbewerken, want stiekem vind ik dat ook leuk.
Het huis moet eigenlijk wel midden in het bos staan, niemand in de buurt. Als je dan wakker wordt kan je de hertjes zien lopen. Ik hoef niet te werken in mijn droom want dat kan. Ik vul mijn dagen met freubelen, houthakken, koken, lezen en weet ik het allemaal.

Eigenlijk ben ik gewoon in het verkeerde tijdperk geboren bedenk ik me dan.

Opeens is de realiteit weer aanwezig en ga ik opzoek naar een baan, wel volledig ontspannen want dagdromen ontspant enorm!

Het volgende naaiproject is bijna klaar, zodra deze helemaal klaar is zal ik weer even een berichtje plaatsen.
Oh en mijn labels zijn binnen! Ook daarvan zal ik dan een foto plaatsen.

De "slaap" muts

Ook ik ben iemand die wel eens op vakantie gaat.
Lekker back to basic, naar de ardennen met een tent.
Ik ben iemand die niet in het hoogseizoen gaat (veel te druk). Maar dan is het dus koud in de nacht kan ik uit ervaring vertellen. Zo koud dat een gewone slaapzak niet voldoende is ook niet met een trainingsbroek en trui aan.
De slaapzak wordt nog een project, die ga ik zelf maken omdat 100 euro teveel is in mijn ogen.
Maar nu las ik ergens dat je lichaamswarmte verdwijnt (ik wil zeggen door je hoofd) via je hoofd ;).
Het idee van een slaapmuts was geboren, geen fleece want dat ademt niet. Op bezoek bij mijn moeder dus even een tricot stof (die van katoen) gevraagd, ze had een stuk over (jippie!!)
Hieronder een foto serie van vakantie en de jawel "slaap" muts! Patroon komt uit de Knip oktober 2003.

de belgische koeikes (Mooohhhh) die hoor je ook in de nacht lekker loeien.

overal waar je kijkt......bos, bos en ietsje verderop stonden de koeien

De Ourthe, een van de oorsprongen zit enkele kilometers verderop.

De tent, staat niet echt goed maar ach was maar voor een paar dagen ;) onder het slaapgedeelte had trouwens een mol (molletje kan je het niet noemen) een gigantisch gangenstelsel gegraven had, precies onder mijn luchtbed natuurlijk. Veel nachten gelachen omdat ik de mol steeds terug aan het duwen was. (uiteraard wel zachtjes anders is het ook zo zielig).

Afwerkstiksel van de "slaap" muts

En nog een keer het stiksel

De "slaap" muts

tochttekkel

Nieuw projectje af, de tochttekkel:
Ze ligt inmiddels op de daarvoor bedoelde plek, tussen de deurpost van slaapkamer / woonkamer.

de kop:

de kop en nek:

nu met voorpootje erbij:

en het kontje met staartje:



Afsluiting

Het bedrijf waar ik een paar jaar heb gewerkt heeft een nieuwe strategie, door die nieuwe strategie moest er 100 FTE weg, ik was er 1 van.

Vandaag mijn laatste sleutel ingeleverd, het voelt raar.

Tussen de spreekwoordelijke rouw door ben ik aan het bedenken wat ik met mijn tijd ga doen, ik ben nog 3 maanden in dienst maar mag niet werken. Wil ik 20 uur per week gaan werken om de tijd een beetje door te komen, wil ik bejaarden in het verpleegtehuis wat gaan vermaken met koffiedrinken en spelletjes spelen, wil ik honden en katten helpen door ze schone hokjes te geven in het asiel? Weekendjes weg? Maar waar naartoe dan?

Een hoop dingen razen door mijn hoofd, ik denk dat ik even 2 weken rust neem, gewoon lekker een beetje thuis aanrommelen en de boeken lezen die ik nog niet heb gelezen. Oh en bloggen natuurlijk.

Groetjes Poki